D’r Öngerschte Willms

Het restaurant van Peter Willms lag aan de Diepenlinchenerstraat, iets onder het restaurant van Hubert Willms. Peter was de neef van Hubert Willms. De volksmond maakte onderscheid tussen de restaurants op basis van hun ligging, d.w.z. de “bovenste Willms” en de “onderste Willms”. In de dialect werd dus onderscheid gemaakt tussen “öngerschte” en “övverschte” Willms.

Restaurant van Johann Peter Willms

Het restaurant van Johann Peter Willms (1819–1883) in Mausbach werd samen met zijn vrouw Petronella Winter uit Hürtgen, die hij in 1844 huwde, opgericht.

Volgens een ansichtkaart uit 1898 was hun zoon Johann Peter Willms jr. (1855–1921) eigenaar. Na zijn dood voerden de ongetrouwde kinderen Franz Hubert (1885–1962), Peter Josef (1892–1973) en Odilie Willms (1896–1961) de zaak verder. Vooral Odilie Willms gold als de echte “ziel” van het restaurant – veel gasten zeiden: “Ik jön me bij Tilche een biertje drinken”.

De uitbaterfamilie was diep gelovig. Het hoorde bij de traditie om op Fronleichnam een zegenaltaar op te richten. Naast het café staat tot op de dag van vandaag het Willms-kruis.

Het restaurant lag aan de Diepenlinchenerstraat, iets onder het restaurant van Hubert Willms, zijn oom. In de volksmond werden de twee bedrijven aangeduid als “onderste” en “bovenste” Willms, dus “öngerschte” en “övverschte” Willms.

Een gezamenlijke bijnaam verbond de twee restaurants: In de “övverschte” Willms las de uitbater de gasten de wereldnieuws uit de krant voor. Bij een bericht over de Italiaanse regio Piemonte sprak hij “Piemonte” uit als “Pimmong” – tot algemene hilariteit. Zo ontstond de bijnaam “övverschte Pimmong” voor Hubert Willms en “öngerschte Pimmong” voor Peter Willms.