Das Galmei-Veilchen – die Königin der kargen Böden

Klein, teder en toch verrassend sterk: Het Galmei-viooltje is het symbool van de Galmeiflora.

Het gedijt daar waar bijna niets anders groeit – op rotsachtige, voedingsarme bodems die rijk zijn aan zink en andere metalen. Terwijl andere planten hier verwelken, trotseert het Galmei-viooltje de droogte en het gebrek aan voedingsstoffen.

Het is een naaste verwant van het Gele Viooltje uit de Vogezen en het Sudeten-viooltje – en wereldwijd bijna uitsluitend te vinden in het Aken Drie-landenpunt. Zijn bloeiperiode is in de lente, meestal tussen april en mei.

Waar het Galmei-viooltje groeit, laat het zien hoe veerkrachtig leven kan zijn: Op de Slangenberg vertelt het over de transformatie van een mijnbouwgebied naar een natuurreservaat – en hoe de natuur zichzelf kan genezen.